Archiwa tagu: fizyka

Powtórzenie materiału – Pole grawitacyjne

Powtórzenie materiału  - Pole grawitacyjne - fizyka rozszerzona kl. 3a/3b – E. Gwóźdź
czwartek 2.04.2020 / piątek 3.04.2020

1. Podręcznik cz. 1

2. Zeszyt przedmiotowy z 2 klasy.

3. W razie konieczności – epodrecznik lub np.  http://ilf.fizyka.pw.edu.pl/podrecznik/2/5/6?type=accessible

4. Zadania

(z1) Oblicz średnią wartość przyspieszenia, które uzyskuje Ziemia w  wyniku oddziaływania grawitacyjnego ze Słońcem. Odległość Ziemi od Słońca to 149,6 mln km.

(z2) Ile razy wartość siły grawitacji działającej na ciało znajdujące się na wysokości h=2R nad powierzchni Ziemi jest mniejsza od wartości siły grawitacji, działającej na to ciało na powierzchni Ziemi?

(z3) Gdzie znajduje się punkt, w którym należałoby umieścić ciało, aby siły przyciągania pochodzące od Ziemi i Księżyca wzajemnie się równoważyły? Odległość środka Księżyca od środka Ziemi 3,84*10^8, a masa Księżyca stanowi 1/81 masy Ziemi.

(z4) W pobliżu powierzchni Ziemi na ciało o masie 1kg działa siła ciężkości 10N. Jaki promień musiałaby mieć kula ołowiana, aby na jej powierzchni na ciało o masie 1kg działała siła o takiej samej wartości? Gęstość ołowiu 11300 kg/m^3.

(z5) Znając promień orbity Księżyca, masę Ziemi i stałą grawitacji znajdź wyrażenie na szybkość kątową Księżyca w jego ruchu wokół Ziemi.

(z6) Oblicz, o ile wzrośnie energia kinetyczna meteorytu o masie 100kg podczas zbliżania się do Ziemi z odległości 500km do odległości 300km od jej powierzchni. Przyjmij GMz=4*10^14Nm^2/kg.

5. Zadania do wykonania

Termin: 4-04-2020 godz. 23.59

Kontakt skalna1@poczta.fm, FB lub wybrany komunikator na żywo.

 

 

 

 

 

Promieniowanie jądrowe

Promieniowanie jądrowe - fizyka kl. 1c/1d – E. Gwóźdź
31-03-2020

A. Podręcznik – temat 17

B. E-podręcznik https://epodreczniki.pl/a/promieniowanie-jadrowe—i/DKUi7Boju

Intensywne prace nad zjawiskiem promieniotwórczości rozpoczęto pod koniec XIX wieku. Pionierem w tej dziedzinie był Antoine Henri Becquerel, którego zafascynowało odkrycie promieniowania rentgenowskiego (1896 rok). Przedmiotem badań naukowca były sole uranu. Zaobserwował, że emitują one światło jasnozielone oraz jeszcze inny rodzaj energii. To właśnie od nazwiska tego naukowca nazwano jednostkę promieniotwórczości – 1 Bq, czyli Bekerel.

Badaniem zjawiska promieniotwórczości zajmował się także Rutherford oraz Piotr Curie wraz ze swoją żoną, Marią Skłodowską-Curie. Wkrótce badaczka stała się mózgiem badań nad promieniotwórczością naturalną. Sam termin „promieniotwórczość” został zresztą zaproponowany właśnie przez nią. W 1903 roku zespół Rutherforda i małżeństwa Curie został uhonorowany Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki za badania nad zjawiskiem promieniotwórczości. Na przełomie dekady, między 1919 a 1929 rokiem, doszło do przełomowych odkryć: przeprowadzenia pierwszej reakcji jądrowej, rozpoznania i zdefiniowania neutronu, a także do odkrycia promieniotwórczości sztucznej.

Notatka do zeszytu:

1. Promieniotwórczość naturalna jest to samorzutny rozpad (rozszczepienie) jąder atomów niektórych pierwiastków, które nazywamy pierwiastkami promieniotwórczymi.
Izotopy niektórych pierwiastków nie są trwałe i ich jądra same rozpadają się na mniejsze części. Uwalnia się wtedy energia w postaci niewidzialnego promieniowania alfa, beta, gamma.

2. Promieniowanie alfa – jest strumieniem cząstek alfa, które są jądrami helu. Cząstka alfa składa się z dwóch protonów i dwóch neutronów. Ma ładunek dodatni i jest identyczna z jądrem atomu izotopu 4He.

Promieniowanie alfa jest bardzo silnie pochłaniane przez materię. Nawet kilka centymetrów powietrza stanowi całkowitą osłonę przed tym promieniowaniem. Podobnie kartka czy naskórek pochłaniają całkowicie promienie alfa. Jednak spożywanie pokarmów lub wdychanie powietrza zawierającego substancje wytwarzające promieniowanie alfa może być szkodliwe a nawet zabójcze.

3. Promieniowanie beta (promieniowanie β) – powstaje podczas rozpadu β, jest ono strumieniem elektronów poruszających się z prędkością porównywalną z prędkością światła w próżni. Promieniowanie to jest silnie pochłaniane przez materię.

Promieniowanie beta jest bardziej przenikliwe niż promieniowanie alfa o porównywalnej energii!

4. Promieniowanie gamma – wysokoenergetyczna forma promieniowania elektromagnetycznego. Za promieniowanie gamma uznaje się promieniowanie o energii kwantu większej od 50 keV.

Promieniowanie gamma, w odróżnieniu od cząstek alfa i beta nie ma „zasięgu maksymalnego” w żadnym materiale. Stosowana osłona zgodnie z prawem pochłaniania osłabia wiązkę tym bardziej im jest grubsza. Tak materiały lekkie jak i ciężkie są w stanie zapewnić daną krotność osłabienia, różnić się będą jednak grubością. Dla przykładu, aby uzyskać 100-krotne osłabienie wiązki promieniowania gamma irydu-192 należy przygotować osłonę z betonu o grubości 32 cm albo osłonę z żelaza o grubości 9 cm albo z ołowiu o grubości 2,8 cm. Typowymi materiałami osłonowymi są ołów, uran zubożony, stal, beton.

 

5. Zadanie domowe: str. 155/ zad.1,2,3,4

Kontakt: skalna1@poczta.fm

 

Inne obiekty Układu Słonecznego

 

Inne obiekty Układu Słonecznego - fizyka kl. 1a/1b – E. Gwóźdź
31.03.2020

Materiały:

1) Podręcznik – temat 19/str. 140?

2) Patrz p. 3. Co jeszcze znajdziemy w Układzie Słonecznym? – epodręcznik

Notatka do zeszytu :

1. Planety karłowate –  rodzaj obiektu astronomicznego, pośredni między planetami a małymi ciałami niebieskimi. Planety karłowate, wbrew nazwie, nie zaliczają się do planet.

Lista planet karłowatych

2. Planetoidy – ciało niebieskie o małych rozmiarach, obiegające Słońce, posiadające stałą powierzchnię skalną lub lodową, bardzo często o nieregularnym kształcie, często noszącym znamiona kolizji z innymi podobnymi obiektami.

W styczniu 2020 roku znanych było ponad 910 tys. planetoid (w tym ponad 540 tys. ponumerowanych, z czego ponad 22 tys. ma także nazwy własne), z których większość porusza się po orbitach nieznacznie nachylonych do ekliptyki, pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza – w tzw. głównym pasie planetoid. Jeszcze większa zapewne jest liczba planetoid w Pasie Kuipera, jednak odkryto dotychczas niewielką ich część, a nachylenie ich orbit do ekliptyki może być znaczne.

3. Komety – małe ciało niebieskie poruszające się w układzie planetarnym, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej. Ciepło tej gwiazdy powoduje, że wokół komety powstaje koma, czyli gazowa otoczka.

Kometa wykazuje aktywność, kiedy przebywa w pobliżu gwiazdy, a potem znika w odległych rejonach układu planetarnego, gdzie przyjmuje postać zamarzniętej kuli skalno-lodowej. Jądro komety zbudowane jest z mieszaniny pyłów i drobnych odłamków skalno-lodowych, składających się z lodu wodnego, zestalonego dwutlenku węgla, amoniaku i metanu.

Najsławniejszymi kometami są:

kometa Halleya: jest kometą krótkookresową, co znaczy, że pojawia się raz na kilkadziesiąt lat. Okres jej obiegu wynosi średnio 76 lat, jest jednak zakłócany przez planety Układu Słonecznego przez co wydłuża się. Najstarszy udokumentowany zapis o tej komecie pochodzi z Chin z 613 roku. Za każdym razem, kiedy kometa Halleya zbliża się do Słońca, traci 250 mln ton materii. Przewiduje się, iż będzie istniała jeszcze jakieś 170 000 lat.

kometa Hale’a-Boppa: została odkryta 23 lipca 1995 roku. Jest kometą długookresową tzn. obiega Słońce w czasie dłuższym niż 200lat. Jej okres wynosi ponad 2537 lat – ludzie, którzy ją widzieli, mogą uważać się za wielkich szczęściarzy. Ostatnim razem była doskonale widoczna 1 kwietnia 1997 jak najjaśniejsze ciało na niebie. Gdy pod koniec XX wieku kometa ukazała się na niebie, doszło do zbiorowego samobójstwa w sekcie Heaven Gate. Ludzie ci wierzyli, że po śmierci zostaną przeniesieni do statku kosmicznego, podobno lecącego za kometą…

4. Zadanie domowe:

a) przeczytaj z podręcznika o planetach pozasłonecznych i poszukiwaniach życia pozaziemskiego

b) rozwiąż test

 

Kontakt: skalna1@poczta.fm

 

Powtórzenie materiału – Praca, moc, energia. Zderzenia.

Powtórzenie materiału  - Praca, moc, energia. Zderzenia. - fizyka rozszerzona kl. 3a/3b – E. Gwóźdź
31.03.2020

Zadania (do analizy)

https://epodreczniki.pl/a/podsumowanie-wiadomosci-o-pracy-mocy-i-energii/D15NencMb

1. Książkę o masie 400g przełożono z biurka o wysokości 70cm na półkę na wysokość 1,5m. Jak i o ile zmieniła się energia potencjalna książki?

2. Stała siła 0,5N działa na ciało o masie 5kg w ciągu 2,5s. Wyznaczyć energię kinetyczną ciała, jeżeli początkowa energia kinetyczna byłą zero.

3. Na jaką wysokość można podnieść młot o masie 20kg zużywając energię w ilości 200J?

4. Pocisk o masie 20g ma prędkość 720km/h. Oblicz energię tej kuli?

5. Silnik o mocy 5KM pracował 40min. Oblicz wykonaną pracę

6. Dwie sprężyste kule o masie m1=100g i m2=200g zderzyły się centralnie, czołowo poruszając się z prędkością v1=35cm/s i v2=50cm/s. Oblicz prędkości tych kul po zderzeniu? Jaka byłaby ich prędkość gdyby były niesprężyste?

https://efizyka.net.pl/zderzenie-sprezyste-cial

https://efizyka.net.pl/zderzenie-niesprezyste-cial

Zadanie do samodzielnego wykonania

  1. Stała siła 1N działa na ciało o masie 10kg w ciągu 1,5s. Wyznaczyć energię kinetyczną ciała jeżeli początkowa energia kinetyczna byłą zero.
  2. Jaką pracę należy wykonać, aby szafę o masie 12kg wnieść na drugie piętro? Przyjmij wysokość jednej kondygnacji równą 3,5m. Jaka będzie zmiana energii potencjalnej tej szafy? (Tarcie zaniedbaj)
  3. Silnik o mocy 12KM pracował 140min. Oblicz wykonaną pracę
  4. Do jakiej prędkości można rozpędzić ciało o masie 100kg zużywając energię w ilości 5000J?
  5. Ciało o masie 2t wciągnięto na wysokość 250cm. Oblicz pracę, jaką wykonano?
  6. Dwie niesprężyste kule o masie m1=100g i m2=200g zderzyły się centralnie, czołowo poruszając się z prędkością v1=50cm/s i v2=35cm/s. Oblicz wspólną prędkość tych kul po zderzeniu? Jaka byłaby ich prędkości gdyby były sprężyste?

 

Powtórzenie materiału – Energia cz.1

Powtórzenie materiału  - Energia cz.1 - fizyka rozszerzona kl. 3a/3b – E. Gwóźdź
czwartek 26.03.2020

1. Energia kinetyczna

Przeanalizuj treść https://epodreczniki.pl/a/energia-kinetyczna-rozwiazywanie-zadan/DP9XUg2Bf

2. Przykład zadania (do analizy)

Pamiętaj!

• Praca przeciw sile grawitacji jest niezależna od sposobu przemieszczenia ciała.
• Jeżeli rozważamy ruch ciała na równi, to interesują nas siły, których kierunek jest równoległy do równi.

3. Zadania do samodzielnego wykonania – prześlij je na adres skalna1@poczta.fm

Polecenia: 2.1, 2.2, 2.3 z epodrecznika.

 

Pamiętaj o możliwości konsultacji online! Termin: 26 marca 2020 r.

 

Fizyka rozszerzona – ppp

Podsumowanie wiadomości z fizyki atomu - pomoc pp kl. 3a – E. Gwóźdź
25.03.2020 (środa)

1.  Zadania

2. Odpowiedzi:

Pamiętaj, aby potwierdzić swoją zdalną obecność poprzez dziennik

lub wysyłając maila na adres skalna1@poczta.fm

Termin: 25 marca 2020 r.

Pamiętaj o możliwości konsultacji online!

 

Układ Słoneczny

 

Układ Słoneczny - fizyka kl. 1a/1b – E. Gwóźdź

A. Podręcznik – temat 19

Układ Słoneczny znajduje się w jednym z ramion galaktyki w odległości około 2/3 od centrum Galaktyki – 30 000 lat świetlnych od centralnej wypukłości. Wraz z całą Drogą Mleczną obraca się wokół środka galaktyki z prędkością 220 km/s – jeden pełny obrót trwa około 240 mln lat. Szacuje się, że Układ Słoneczny powstał około 4,6 miliarda lat temu i związane jest z zagęszczaniem się wirującego obłoku materii. Większość tej materii skupiła się w środku tworząc Słońce, które po osiągnięciu odpowiednio dużej masy i temperatury “zapłonęło” – stało się gwiazdą. Z pozostałej materii powstały planety i inne ciała niebieskie należące do Układu Słonecznego.

B. Zobacz  https://epodreczniki.pl/a/uklad-sloneczny/DpEjsLGGO

Notatka do zeszytu:

1. Ruch gwiazd i planet na niebie

a) model geocentryczny

b) model heliocentryczny (M. Kopernik)

2. Dziś wiemy że Ziemia jest jedną z ośmiu planet okrążających Słońce. Pozostałe to Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran i Neptun.

C. Zobacz Układ Słoneczny_prezentacja oraz przeczytaj o planetach (2 strony z podręcznika: Planety Układu Słonecznego).

3. Budowa planet

a) skaliste globy: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars

b) olbrzymie kule gazu: Jowisz, Saturn, Uran i Neptun

4. Zadanie domowe:  wykonaj zad. 2 i 3 do tematu 19.

Uwaga: Proszę na dzienniku elektronicznym odczytać wiadomość o odebraniu tej lekcji.

Proszę również podpisywać prace i podawać klasę!

Kontakt: skalna1@poczta.fm

 

Jądro atomowe

Jądro atomowe - fizyka kl. 1c/1d – E. Gwóźdź

A. Podręcznik – temat 16

B. Zobacz film http://scholaris.pl/zasob/70778

Notatka do zeszytu:

1. Jądro atomowe najprostszego pierwiastka – wodoru – składa się z jednej cząstki zwanej protonem. Jądra pozostałych pierwiastków składają się z protonów i neutronów. Wokół jądra krążą elektrony, których liczba jest taka sama jak liczba protonów w jądrze (dla niezjonizowanego atomu).

C. Zobacz https://www.youtube.com/watch?v=ZtCLGaA2Jyg

 

2. Jądro atomowe charakteryzowane jest przez dwie liczby:

a) liczba atomowa Z – to liczba protonów w jądrze

b) liczba masowa A – to liczba protonów i neutronów w jądrze (inaczej liczba nukleonów w jądrze)

Sposób zapisu tych liczb dla danego pierwiastka:

3. Izotopy danego pierwiastka to takie odmiany tego samego pierwiastka, które różnią się liczbą neutronów.

Np. dla wodoru to deuter i tryt.  Wodór podstawowy składa się z 1 protonu, deuter z 1 protonu i 1 neutronu, a tryt z 1 protonu i 2 neutronów.

4. Określ liczbę protonów i neutronów dla następujących izotopów:

 

a)  K1939;      b) Se3479;

 

5. Zadanie domowe str. 149/zad. 1,2,3

Uwaga: Proszę na dzienniku elektronicznym odczytać wiadomość o odebraniu tej lekcji.

Proszę również podpisywać prace i podawać klasę!

Kontakt: skalna1@poczta.fm