Stanfordzki experyment więzienny

Stanfordzki experyment więzienny
Dziś chciałabym przybliżyć Wam problematykę wywierania wpływu na ludzi oraz wchodzenia w role tak bardzo, że życie może całkiem wymknąć się spod kontroli. Przykładem obrazu takich zachowań jest Stanfordzki eksperyment więzienny. Był to projekt badawczy, który miał za zadanie zbadać psychologiczne efekty symulacji życia więziennego. Przeprowadziła go grupa psychologów pod przewodnictwem Philipa Zimbardo w 1971 roku. Podczas selekcji kandydatów kierowano się ich dobrą kondycją psychofizyczną oraz brakiem kryminalnej przeszłości. Selekcję przeszło 24 studentów, z których 18 ostatecznie wzięło udział w eksperymencie (pozostała szóstka stanowiła rezerwę). Eksperymentalne więzienie skonstruowano w piwnicy wydziału psychologii w Stanfordzie. Exsperyment przerwano ze względu na brutalność i zbyt poważne wchodzenia w role studentów. Poniżej podaję Wam link, gdzie możecie nieco szerzej zapoznać się ze strukturą experymentu, gdzie w brutalny sposób uwidacznia się „ciemna strona” człowieka.
Warto zapoznać się z tym tematem, gdyż historia oraz życie pokazuje, jak łatwo możemy zmienić siebie pod czyimś wpływem czy też w niecodziennych okolicznościach. Jak łatwo możemy stać się wyrocznią i katem…
Umieszczam te informacje jako formę przestrzegania pewnych norm i zasad, żeby nie stać się ludźmi ze Stanford…
Przesyłam Wam też link do filmu „Cicha furia. Stanfordzki experyment więzienny.”
pozdrawiam, Wasz pedagog